Na het ontbijt nog snel te voet naar de Safeway voor zonnecrème, want onze eigen crème is op duistere wijze verdwenen (ik wed er op dat hij thuis ligt :D )
Stipt 11:00 uur melden we ons aan en schuiven netjes achter in het rijtje mensen aan dat aan de loopplank staat te wachten. Het komend kwartier komen er steeds meer bij. En dan zien we onze eerste groep Japanners (die achteraf Koreanen blijken te zijn). Heel de groep stuift naar voor en denk zo als eerste aan boord te kunnen gaan. Daarbij hebben ze geen rekening gehouden met de Amerikaan die van voor staat en vooraleer ze het goed en wel beseffen staan ze terug achter in de rij :)
Vijf voor twaalf varen we langzaam de haven uit. Net als in Seward worden we buiten de haven opgewacht door zeeotters. Maar dat is ook de enige vergelijking met toen. Het is een stralende dag en op de kade leek het warm genoeg om in T-shirt en hemd rond te lopen. Nog geen uur later heb ik vijf lagen aan waaronder fleece en windbreker, en nog is het koud. We vertikken het echter om binnen te gaan zitten. Gelukkig is er 'gratis' koffie en om 13:30 wordt soep en bagel geserveerd.
We zien nog wat zeeleeuwen op een paar boeien liggen en net tijdens etenstijd duikt een bultrugkalf op in een baai. Zijn/haar moeder krijgen we niet te zien.
En dan duiken de eerste ijsschotsen weer op. We zijn nog een dikke 20 kilometer van de gletsjer verwijderd. Volgens de kapitein, een vrouw met aangename stem die honderduit vertelt, komt het ijs abnormaal ver vandaag en is er ook meer dan verwacht. Er wordt verder gevaren en de schotsen/bergen worden steeds groter en talrijker. Enkelen ervan worden door zeeotters of zeehonden gebruikt als rustplaats. Op 10 kilometer van de gletsjer is het uit met de pret. Er kan niet verder worden gevaren wegens teveel ijs.
De gletsjer was tot 1980 nog groeiend. Sindsdien is er 17 kilometer (!) afgekalfd en is hij 400 meter dunner geworden en dit proces gaat nog steeds door tot naar verwachting 2020. Dan is hij nog eens 24 kilometer teruggetrokken tot op het vasteland.
We kunnen het nauwelijks geloven, maar volgens de kapitein zijn ijsbergen, zo groot als een uit de kluiten gewassen villa van de Nederlanders in België, morgen gewoon weggesmolten!
Beschrijven van hetgeen ons hier wordt voorgeschoteld is moeilijk, dus vandaag wat meer foto's en als het me lukt zelfs een paar korte filmpjes.
Op de terugweg spotten we nog een bultrug met kalf, varen we langs een kolonie zeeleeuwen en zwemmen weer wat Dall's bruinvissen met ons mee. Klinkt allemaal bekend van andere vakanties maar blijft speciaal.
Precies op de plaats waar de Exxon Valdez is vergaan kruisen we nog een tanker en krijgen opnieuw het hele verhaal te horen. Tegenwoordig wordt elke tanker 120 km ver begeleid door twee boten die onmiddellijk kunnen ingrijpen in geval van nood.
De rest van de terugreis verloopt zonder bijzonderheden en we zetten ons binnen waar het, achter glas, minstens 15° warmer is.
Het is al weer 18:30 wanneer we weer aanmeren. Rap de spullen naar de kamer brengen en iets zoeken om te eten en dat vinden we in het restaurant van het hotel. Trouwens opvallend weinig restaurants in buurt van de haven.
Om 21:00 hebben we onze buikjes letterlijk bol gegeten en dus is een wandeling door de haven broodnodig. Hebben dan ook nog het geluk een bald eagle van dichtbij te kunnen bekijken terwijl hij een door vissers achtergelaten karkas kan afknagen.
We hebben de auto vandaag aan de kant laten staan. Op zee is het heel de dag zonnig gebleven maar aan land dreven regelmatig wolkenvelden over bij zo'n 17°.
Morgen verlaten we de kuststreek en maken, op weg naar Fairbanks, een tussenstop in Black Rapids (Paxson).
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten