.

.

woensdag 11 juni 2014

10 juni: Denali Tundra Wilderness Tour.

Vannacht twee keer wakker geworden van een goederentrein die aan de overkant van de rivier het spoor volgt.
Gelukkig hebben we de namiddagtour geboekt en niet de ochtendtour die om 05:30 vertrekt.

Onder het motto "we hebben vakantie" nemen we ons alle tijd om te ontbijten.
Daarna hebben we nog genoeg tijd voor een wandeling(etje).

Even voor 13:00 uur zijn we aan het afhaalpunt voor de tour. De bus is een tiental minuten te laat maar we vergeven het de chauffeur/gids.

We zijn nog maar net op de highway of er staat al een eland langs de weg. Omdat we onderweg zijn om nog anderen op te halen, wordt niet gestopt. Aan een ander hotel wordt de bus dan volledig vol geladen. De gemiddelde leeftijd ligt weer een stuk boven die van ons. We zijn vermoedelijk ook de enige Europeanen, iets wat de laatste dagen steeds meer het geval is.

En dan rijden we het park in. Net als bij de Artic Circle Fly & Drive spreekt de chauffeur via een hoofdmicrofoon tijdens het rijden. We krijgen eerst wat uitleg over de geschiedenis van het park en daarna over van alles en nog wat, gaande van het wild tot geografie.

Na zo'n 12  kilometer wordt de weg verboden terrein voor privévoertuigen en zien we dus alleen nog groene pendel- en bruine tourbussen. Uitzonderlijk zie je een camper naar zijn gereserveerde plaats op de paar campings in het park rijden.

Twee oudjes voor ons slapen binnen het half uur. Zonde van het geld en wat ze missen van het landschap.
Was dit laatste in de eerste kilometers begroeid met bomen, verandert het al snel in toendra en besneeuwde bergen.

We werden gevraagd om gewoon "stop" te roepen, telkens we wild zien.
En er wordt al vrij snel geroepen: een eland. Maar daarna wordt het stil...

We zullen zo'n 90 kilometer het park inrijden en daarna via dezelfde weg terug keren. Je ziet dus beide kanten van de weg, egaal aan welke kant je in de bus zit. Maar het moet natuurlijk wel weer lukken dat het wild dat we te zien krijgen bijna iedere keer aan de verkeerde kant loopt.

Uiteindelijk zien we een paar elanden, twee groepen kariboes en drie Dall schapen.
Tijdens een seizoen zijn er gemiddeld vijf dagen dat onze gids GEEN beren ziet. Vandaag is zo'n dag :(
Dit heeft overigens niets te maken met het tijdstip van de dag. Ze hebben in het verleden bijgehouden wanneer het meeste wild gezien werd en dat was gelijk verdeeld over de dag. Wat wel een rol speelt is het weer: bij warm en zonnig weer wordt heel weinig gezien en op een bewolkte, druilerige dag juist veel. Vandaag zitten we ergens in het midden: koel en afwisseld zon en wolken.
Twee weken terug sneeuwde het overigens nog.

Het landschap valt gewoon niet te beschrijven, dus dat wordt plaatjes kijken.

In het begin hebben we trouwens schrik dat we zo goed als geen foto's gaan hebben omdat het moeilijk is iets fatsoenlijks te maken in de hobbelende bus, maar er blijken toch regelmatig haltes te worden gehouden op de mooiste plekjes.

De weg is op sommige plaatsen zo smal dat er nauwelijks twee bussen kunnen kruisen. Bovendien zijn er geregeld afgronden waar je eens effe moet slikken als je naar beneden kijkt.

Het keerpunt is normaal gezien de ideale plaats om Alaska's hoogste berg, Mount Mc Kinley, te zien. Vandaag speelt het weer niet mee en zitten we op dit hoogste punt (1213 m) in de wolken. Het lijkt hier trouwens wel 3000 meter hoog te zijn: boomloos, koud en een ijzige wind.

Wanneer we om 21:15 bijna terug 'thuis' zijn loopt langs de highway toch wel niet een grote eland met prachtig gewei zeker? De bus rijdt echter verder en dus springen we bij aankomst in de auto en rijden 1 kilometer terug voor een beestige fotosessie ;)

Vlak daarna gaan de hemelsluizen open en rijden we naar de kamer om de laptop af te halen. Bij de overburen, waar we ook gaan eten, krijgen we nl. wel gratis wifi ;)

Tijdens het avondmaal klaart het al weer op en komt de zon voorzichtig uit.

Weten nog niet zeker wat we morgen gaan doen maar hebben wel iets niet-alledaags op het oog.


Foto's uploaden gaat tergend langzaam en het is nu bijna middernacht - rest van de foto's volgt morgen of ten laatste overmorgen.


2 opmerkingen:

  1. Kiekjes vallen beetje tegen. Die beesten laten zich verdomd moeilijk schieten tussen de struiken. Straks eens kijken of we ergens een emmer honing kunnen kopen :D

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Onze eerste dag Denali (ook Tundra Wilderness Tour) was er ook eentje zonder beren!

    BeantwoordenVerwijderen

Volgers