14 juni: Anchorage - Juneau

Vannacht hebben we dan toch iets beter geslapen. Sluitende ramen en waarschijnlijk al wat gewenning aan die treinfluit.

Na het ontbijt laten we één koffer achter in het hotel; niet nodig en minder gesleep de komende dagen.

De rest gaat de auto in en om 10:00 uur zetten we koers richting luchthaven. Nog een laatste keer tanken en dan de auto inleveren.
Daar krijgen we een verrassing die kan tellen: er wordt ons meegedeeld dat we anderhalve dag te laat zijn! De voucher wordt er bij genomen en inderdaad, inleveren op 12/6 om 20:00 uur. Dan heb je de hele reis zo goed voorbereid, alles verschillende keren nagelezen omdat we ook regelmatig boekingen ter plaatse telefonisch moet bevestigen, en dan lees je telkens over die datum heen! Waarschijnlijk ook omdat we vandaag toch op de luchthaven moesten zijn.

Magere troost: 20:00 uur hadden we eergisteren toch niet gehaald, of we hadden verschillende mooie dingen niet kunnen zien. Bovendien hadden we dan een heen en weer gependel tussen luchthaven en hotel met het shuttlebusje gehad. En we hebben nog geld terug gekregen in Seward. Wat een uitvluchten een mens al niet zoekt om een stommiteit goed te praten ;)

In ieder geval zijn we mooi op tijd om op ons gemak het koffer af te geven en, na de veiligheidscontrole, naar de gate te wandelen.

De vlucht met de boeing 737 vertrekt mooi op tijd. Hebben we de voorbije weken vooral mensen 'op leeftijd' zien rondreizen, nu zijn wij bij de oudsten :)

Al snel zitten we boven de wolken en even later priemen de eerste bergtoppen er doorheen. Wanneer de bewolking dan ook nog breekt, krijgen we zicht op tientallen gletsjers. Prachtig hoe het bruine gletsjerwater in de diepblauwe oceaan stroomt. Omdat de camera boven ons ligt neem ik maar foto's met de gsm, hopende dat het wat wordt.

Om 13:50 uur beginnen we aan de landing en is het wolkendek weer helemaal gesloten. Bij de start werd ons al meegedeeld dat het in Juneau regent bij 10°C.
We landen precies op tijd en het is zowaar droog. De luchthaven hier is niet groter dan die van Beek, en geen tien minuten nadat we geland zijn, hebben we onze koffer al.

Nu buiten een taxi zoeken want het hotel heeft geen eigen shuttledienst en bussen rijden blijkbaar ook al niet. Er komt er net één aangereden: de taxichauffeuze is nog te moe om uit te stappen en laat ons het koffer zelf op de hoge achterbank van de VAN gooien (achterdeur is kapot). Annette dan maar van voor naast haar (en de rommel) en ik naast het koffer. Een rit van een klein kwartiertje kost ons uiteindelijk $28, gebruikelijke fooi inbegrepen. Nadat we betaald hebben zou je verwachten dat ze de schuifdeur helpt open doen. Nee hoor, op haar lui gat blijven zitten en wanneer we er eindelijk uit gehaspeld zijn... stapt zij ook uit en loopt het hotel binnen! Dit hebben we tijdens de hele vakantie nog niet gezien, hangen hier ergens verborgen camera's?!
Als ze bij haar vertrek de schuifdeur niet zelf heeft dichtgedaan, rijdt ze nu nog met open deur rond ;)

Ondertussen is het ook beginnen regenen, maar vanaf morgen zou het enkele dagen zonnig moeten worden.

Om 14:50 zitten we al op de hotelkamer die meer op een appartementje lijkt: slaapkamer, badkamer(tje), inloopkast (groter dan de badkamer) en een kleine eetkamer met open keuken. Het zicht uit de kamer is best wel apart. Een paar hoge (misschien wel heel hoge) bergen die in de wolken steken en tegen de flank aparte huizen. Als je de foto ziet zou je nooit vermoeden in het centrum van de hoofdstad van Alaska te vertoeven. We liggen wel aan achterkant, voorkant kijkt uit op één van de hoofdstraten.
En fluitende machinisten zijn hier ook niet. Juneau is enkel met vliegtuig of schip te bereiken - er lagen trouwens enkele serieuze knapen van cruiseschepen in de haven.

De regen valt inmiddels met pijpenstelen uit de lucht en dus installeren we ons op het gemak en zoeken op internet nog wat extra info over de stad. Zo ontdekken we dat er om het half uur toch een bus richting luchthaven moet rijden. Blijkbaar stopt ze op een paar honderd meter van de terminal zelf. Kostprijs: $2,- p.p. !

Na een uurtje motregent het enkel nog en dus trekken we de stad en haven in. Kleurrijke gebouwen en de ene (souvenir)winkel naast de andere. Twee uur later hebben we het wel gezien en gaan we op zoek naar iets eetbaars. En dat vinden we in 'The Rookery Café'. Annette heeft er goede kritieken over gelezen en blijkbaar komt er veel lokaal volk. We moeten zelfs even wachten voor er een tafel vrijkomt en belanden dan naast een vriendelijk koppel dat ons na een tijdje vraagt waar we vandaan komen en waar we naar toe gaan. Spontaan geven ze ons nog een paar nuttige tips voor vanavond en de volgende dagen. Eén van de tips voor vanavond is een optreden van 'native people' in traditionele klederdracht, maar wanneer we na het eten daar aankomen is het al allemaal gedaan.

Dus lopen we nog even naar een Russisch Orthodoxe kerk(je) in de buurt van het hotel, maar ook dat blijkt gesloten te zijn. We zijn ondertussen zo moe dat we maar naar de kamer trekken, de blog en foto's effe bijwerken en vroeg onder de wol kruipen. Voor het eerst in meer dan twee weken zal de nacht nog eens echt donker worden.

Aangezien we de auto kwijt zijn kunnen we nu al vertellen dat we in totaal 2604 kilometer gereden hebben. De rest van de week gaan we bijna alleen maar vliegen en varen.