.

.

donderdag 19 juni 2014

18 juni: Juneau - Anchorage


Vandaag werken we ons kortstondige verblijf in Juneau in omgekeetde richting af.
Opstaan, eten, uitchecken, bus en kort stukje te voet naar luchthaven.

Maar goed dat we wakker zijn bij het uitchecken want daar proberen ze ons het dubbele voor ons ontbijt te laten betalen. Het is de derde keer dat we een verkeerde rekening gepresenteerd krijgen en, toch gek, telkens serieus in ons nadeel...

Wanneer we de bus nemen is het droog, maar tegen dat we aankomen valt de regen met bakken uit de lucht. Dus schuilen we even in het bushokje en kunnen dan, tussen twee buien door, droog aan de luchthaven zelf geraken.

We zijn mooi op tijd, en maar goed ook. Blijkbaar ben ik de afgelopen drie weken een beetje veranderd :D . Ik mag twee keer mijn boardingpas laten scannen en mijn paspoort alleen is ook al niet meer goed genoeg. Of ik nog andere documenten met foto heb? Tuurlijk, maar allemaal dezelfde foto. Ik begin al te vrezen dat ik een scheermes moet kopen, maar blijkbaar zie ik toch nog eerlijk uit en mag uiteindelijk doorlopen. Benieuwd of morgen mijn verblijf in Alaska echt eindigt ;)

Om 12:50, een half uur voor het voorziene vertrekuur zitten we al in onze stoel ingesnoerd. 25 minuten later zijn we van de grond en om 14:50, dikke 20 minuten vroeger dan voorzien, staan we in Anchorage.
Toen we hier drie weken geleden aankwamen, schreef ik dat het een kleine en rustige luchthaven was. Deze stelling moet ik drastisch herzien! Supermodern, groot en druk. De eerste minuten lopen we rond als een kip zonder kop, maar nadat we het eens rustig bekeken hebben, vinden we onze weg naar de bagageband. We hebben weer recht op een shuttle van het hotel, en dus gebruiken we één van de gratis telefoons met verkort nummer om deze te bestellen. Elk hotel heeft zijn eigen verkort nummer en het systeem werkt perfect. Er wordt ons een busje beloofd binnen 20 minuten.

Blijkbaar heeft de luchthaven een nieuw en oude gedeelte. Alle Amerikaanse maatschappijen vliegen van en naar hier. Icelandair wordt hier nergens aangeduid. Bij het vertrek naar Juneau was ons al opgevallen dat alles redelijk nieuw was, maar we gingen er van uit dat dit het verschil tussen vertrek- en aankomsthal was. Niet dus.

Vijfentwintig minuten na ons telefoontje stopt het busje bij ons. De sympathieke chauffeur geeft ons een sightseeing, nog wat tips voor bezienswaardigheden en goede restaurants en levert ons om 16:05 netjes af aan het hotel. Zoals beloofd krijgen we dezelfde, minder luidruchtige, kamer als vorige week.

Maar we willen dus eerst de film over de aardbeving van 1964 (nochtans een heel goed jaar ;) ) bekijken. Best wel indrukwekkend met originele beelden en getuigenissen van overlevenden. Moest dit nu gebeuren, zouden er duizenden doden vallen. Toen zijn er honderd-in-de-dertig doden gevallen door de beving met een kracht van 9.2 op de schaal van Richter. Bijna allemaal door de verwoestende tsunami's die op de beving volgden.

Om 17:25 is de film gedaan (we zijn trouwens weer volledig gescand vooraleer we binnen mochten) en wandelen we naar de ULU factory voor de vergeten foto's van vorige week. Achter de factory loopt een rivier waar intens op zalm wordt gevist. Tientallen vissers, maar geen zalm gezien.

Tegen half zeven is het tijd voor ons laatste avondmaal. We volgen de raad van onze chauffeur en lopen binnen bij Humpy's. De zaak zit stampvol en we vinden buiten nog 1 vrije tafel. Na een tijdje zet zich een Amerikaans koppel bij ons aan tafel en raken we een hele tijd aan de praat (en ons eten koud). En weer worden ons de keutels uit de neus gevraagd :)

We krijgen wel weer een tip en om 20:00 zitten we klaar om naar het.... noorderlicht te kijken. In de cinema welteverstaan. Prachtige film met opnames van de mooiste noorderlichtmomenten in Alaska sinds 1981.

Na de film nog een paar winkels in en uit en de dag zit er weer op.
Hier in Anchorage hebben we zeker niet te klagen over het weer. Droog en zacht (op het benauwde af). De stad zelf is best aangenaam om te bezoeken. Je hebt hier zeker niet het beklemmende gevoel dat we in Fairbanks op een gegeven moment hadden.

Om jullie mee van onze trein te laten genieten, hieronder een filmpje (geluid aanzetten). Op de foto zie je ons hotel liggen als je tussen de eerste brugpijlers kijkt.






Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Volgers