Kwart over acht schuiven we aan voor het ontbijt. We zijn nog maar alleen, want het andere koppel dat hier overnacht heeft is al vertrokken. Het eten is lekker en eens iets anders dan anders.
Nadat we hebben uitgecheckt rijden we eerst nog een paar kilometer terug naar waar we van gekomen zijn. Dit in de hoop nog een glimp op te vangen van de bizonkudde. Behalve een bord met uitleg over de migratie, krijgen we geen bizon meer te zien.
Dan maar in de goede richting rijden, richting Fairbanks. Indien we nergens zouden stoppen, kunnen we daar om 12:15 uur al aankomen. De eerste 25 kilometer kilometer stoppen we geregeld om vanop hoogte met de verrekijker door de Deltavallei naar bizons te speuren. Uiteindelijk geven we het toch maar op.
Om 10:35 kruisen we de oliepijplijn. Hier staan grote borden opgesteld met uitleg over de lijn en het wild dat hier rondloopt. Het is de eerste plek waar je zo dicht bij de pijplijn mag komen, maar er helemaal bij komen zit er niet in.
Het gaat nu verder door een heuvelachtig landschap met zowel bossen als open, lage begroeiing. Zeker ogenblik komen we over een heuvel en voor ons loopt de weg kaarsrecht zo ver we kunnen zien. Blijkt uiteindelijk bijna 8 kilometer te zijn. Op dit rechte stuk steken, op een paar honderd meter voor ons, twee elanden over. We waar ze zijn overgestoken en zijn daar binnen een paar tellen, en toch kunnen we ze nergens meer zien. Gek hoe een beest dat toch 'iets' groter is dan een eekhoorn, zo snel kan verdwijnen. Geen wonder dat we vrijwel geen wild zien rondlopen.
Zeker ogenblik passeren we Fort Greely, een militaire basis waar je eigenlijk weinig van de te zien krijg. Wel is het gras in de berm hier mooi gemaaid ;)
Om 11:20 arriveren we, na een tocht van meer dan 60 km door de wildernis, aan de Delta Junction. Dit is de kruising van de highway komende van Valdez met de highway komende uit Dawson Creek, Canada. Deze laatste is 1422 mijl (2288 km) lang en werd in 1942 op acht maanden tijd aangelegd door het leger. Zo lang doet men er bij ons nu over om een rond punt aan te leggen!
We springen eens binnen in het visitorcenter en hebben een babbel met de uitbaatster. Wanneer ze zegt dat ze al in 'Brügge' is geweest, ipv 'Broezj' zoals de Amerikanen zeggen, vraag ik haar of ze Duits spreekt. En wat dacht je? Twintig jaar geleden uit Düsseldorf vertrokken om in Alaska te komen wonen. Toe nu toe hebben de 'Alaskanen' waar we mee gesproken hebben Noorse of Ierse roots.
We wandelen nog snel door het 'openluchtmuseum' waar het materiaal, gebruikt bij de aanleg van de highway, staat en daarna gaat het weer verder. De zon schijnt en het is aangenaam warm.
Enkele kilometers voorbij de kruising ligt Big Delta, een dorp met 583 inwoners en een klein ziekenhuis. Vermoedelijk was Robert gisteren hier naar onderweg. Aangezien we hem niet meer zijn tegengekomen denken we dat hij toch nog een nieuwe lift heeft gekregen (ondanks zijn uiterlijk, zoals hij gisteren zelf zei), of hij heeft heel de nacht doorgewandeld ;)
In ieder geval stoppen wij bij Rika's Roadhouse. Opnieuw een Bokrijk in het klein. Diverse oude, originele gebouwen die zijn samengebracht op één domein. Hier is ook een restaurant/kantine waar we wat eten, want het is ondertussen 12:30 geweest.
Het domein ligt naast de Tanana River (die uit de serie 'Yukon Men'), waar de pijplijn over het water loopt. Op de meeste andere plaatsen is ze onder de rivier door gegraven.
En dan wordt het saai, heel saai. Steeds hetzelfde heuvelachtige landschap met bomen en struiken en verder niets. Tot we een eland naast de weg zien staan grazen. In tegenstelling tot beren kiest hij/zij onmiddellijk het hazenpad zodra we stoppen. We krijgen nog niet de tijd om een foto te maken.
Wanneer we een bord met de 'aglomeratiegrens' van Fairbanks passeren, hebben we nog maar.... 91 kilometer voor de boeg!
Vervolgens stoppen we aan het Harding Lake. Hoog tijd want ik val zowat in slaap achter het stuur. Na een tukje van 20 minuten en een korte wandeling kan ik er weer tegen en gaat het verder. Zo'n 60 kilometer voor Fairbanks zien we op regelmatige afstand brievenbussen langs de weg staan. Die horen bij huizen die gedeeltelijk verscholen achter struiken liggen. Ook zien we steeds meer doodlopende zijstraten. Hier staat dan een hele batterij brievenbussen. Dit blijkt Salcha te zijn. We zijn nu definitief in bewoond gebied en de highway krijgt zo'n 34 km buiten Fairbanks-Centrum zelfs de allures van een snelweg. Alleen gaat de snelheid omlaag van 105 naar 90 km/u. Twee rijstroken, een pechstrook, brede middenberm en... drie gelijkgrondse spoorwegovergangen!
Met nog 20 kilometer te gaan, zijn we moreel verplicht te stoppen aan het huis van de kerstman in North Pole. Binnen zit dus de kerstman met zowel kinderen als volwassenen op z'n schoot (neen, wij niet) en staat het volgestouwd met kerstspullen. Kitsch ten voeten uit aan prijzen om van achterover te vallen. We hadden trouwens gedacht dat het huis in een landelijke omgeving stond, maar niets is minder waar: het ligt vlak naast de snelweg en een hoop grote winkelketens.
De laatste 20 kilometer verlopen rimpelloos en het Westmark Hotel blijkt één van de grootste te zijn waar we tot nu toe in gelogeerd hebben. Prima kamer met airco.
Terwijl Annette uitpakt en ik dit verslag typ, gaat het brandalarm af. Eén van ons beiden op de rand paniek en de ander die haar gerust stelt ;) . Tegen de tijd dat we de belangrijkste spullen bij elkaar gegraaid hebben en we boven aan de trap staan, stopt het alarm. Dan maar terug naar de kamer en wanneer ik uit het raam kijk zie ik een hoopje personeel verzameld staan op de parking. Waarschijnlijk een oefening dus. Hopelijk halen ze het niet in hun hoofd dat vannacht nog eens te doen.
Zo dadelijk gaan we iets eten en misschien een stukje van de stad verkennen. In ieder geval op tijd naar bed want morgen wordt een wel heel lange dag: om 12:00 uur worden we op het vliegveld verwacht voor de vlucht naar Coldfoot (boven de poolcirkel) en terug over de Dalton Highway (die van 'Iceroad Truckers'). Verwachte terugkomst: 01:30 uur.
Dus morgen waarschijnlijk geen verslag en zeker geen foto's.
Dan nog het weer: Vanochtend veel wind en redelijk fris. In de loop van de dag opgewarmd tot 21° C bij wisselende bewolking.
Op aanraden van receptioniste downtown geweest. "Alles speelt zich af in deze regio" zei ze toen ze ons een kaart meegaf. Er zouden zelfs straatconcerten zijn. Niets van dat alles. Wel een paar groepjes jongeren die duidelijk onder invloed zijn van één of ander. Voor de rest alle winkels (niet dat het er veel zijn) dicht.
De stad geeft, op uitzondering van het gebied rond de Chena rivier, echt een ongezellige indruk.
Wanneer we weer in de buurt van het hotel zijn zien we meerdere toeristenkoppels dezelfde richting uit wandelen :)
En dus drinken we ons maar wat in de hotelbar.
Het is trouwens 22:00 uur en de zon staat op een hoogte zoals bij ons om 17:30 uur.
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten