Deur even open doen en onmiddellijk weer dichtdoen: zwaar bewolkt en regen.
Dan maar op het gemak klaarmaken om te ontbijten en het is zowaar droog als we de 30 meter naar het restaurant lopen! De bergen zijn ook iet meer ontdaan van wolken en blijken veel hoger te zijn dan we tot nu toe gedacht hadden. De toppen zijn bedekt met verse sneeuw.
Tijdens het ontbijt begint het weer steeds harder te regenen en we nemen ons voor hier zo snel mogelijk te vertrekken.
Eerst nog gaan tanken en binnenspringen in de Safeway (je weet nooit, misschien kunnen we onderweg wel picknicken. We blijven optimist!)
En om precies 09:56 gebeurt het! Na Na 65 uur en 56 minuten in Alaska te zijn zien we de ZON. Het is wel slechts nauwelijks een minuut lang, maar toch.
Door deze onverwachte gebeurtenis besluiten we dan toch naar de Exit gletsjer te rijden. Temeer daar het de enige gletsjer is waar we deze vakantie dichtbij kunnen komen. Op het 14 kilometer lange traject wordt het wegdek steeds droger en bij aankomst vragen we ons zelfs af of het hier überhaupt wel geregend heeft.
Aan de parking vertrekt een wandeling van 1,2 km naar de Edge of the Glacier. De eerste paar honderd meter zijn nog vlak maar daarna gaat het steeds bergop. Nu weten we waarom aan de parking stond dat je water mee moest nemen. Als je dit bij warm weer doet, is een slok drinken erg welkom. Nu is het echter maar 7° C en het zicht dat we 'boven' hebben is adembenemend. Hier hebben we het voor gedaan. De zon komt nu zelfs regelmatig tevoorschijn door de steeds grotere gaten in het wolkendek.
Dik anderhalf uur later, het is ondertussen 11:20, zijn we terug aan de parking. Ferm content dat we nog tot hier zijn gereden.
Op de terugweg richting Seward wordt de weg weer terug erg nat en nog vooraleer we aan 'onze' lodge zijn... regent het weer. In plaats van richting Seward centrum te rijden slaan we af richting Anchorage/Homer. Het eerste stuk (zo'n 65 km) hebben we al gehad toen we eergisteren zijn aangekomen. Hoe verder we van Seward wegrijden, hoe beter het weer wordt en uiteindelijk is het half bewolkt en zijn de bergen bijna volledig vrij. Wat een uitzichten! Ter vergelijking hieronder 1 foto van eergisteren en 2 van vandaag, getrokken op dezelfde plek:
Eens aangekomen aan de kruising van beide highways (eigenlijk veredelde rijkswegen van bij ons) nemen we richting Homer. Het landschap blijft prachtig; bergen die voor 1/3 bedekt zijn met sneeuw, af en toe eens een meertje of gletsjerrivier met het typisch blauw/groene water en voor de rest bossen.
Na een tijdje verandert het landschap echter. De bergen gaan over in heuvels en vlaktes. Het doet ons allemaal wat aan de Hoge Venen bij ons denken. De verschillende 'lakes' die hier overal worden aangeduid zijn trouwens niet meer dan een ven. Daar komen we achter wanneer we stoppen aan de parking van het Egumen Lake. Een wandelpad van zo'n 750 m voert naar het 'lake', maar het pad loopt gewoon langs de weg naar een ven dat we op korte afstand voor de parking gepasseerd zijn. Na 100 meter houden we het dan ook voor bekeken. Bij het uitstappen hebben we wel onmiddellijk een doordringende brandgeur, afkomstig van de Funny River bosbrand, in de neus. Dit is overigens het enige wat we van de reusachtige brand zullen merken. Tientallen kilometers lang zien we in de verte wel zwartgeblakerde heuvels liggen. We begrijpen nu ook waarom het vuur zich zo snel heeft uitgebreid: het waait hier verdomd hard.
We rijden nog door Sterling, een 'stadje' met 5.600 inwoners langs de highway. Veel stelt het echter niet voor, waarschijnlijk omdat het zo langerekt is en de huizen redelijk ver uit elkaar liggen.
Aan de rand van Soldotna stoppen we aan de St. Elias Brewing Company om toch maar binnen iets te eten. De combinatie van harde wind en een temperatuur tussen 8 en 10° is geen goede formule voor een picknick. In het restaurant blijken ze echter met een stroompanne te zitten en we kunnen dus enkel kiezen uit verschillende salades en bier (of een soort zelfgemaakte cola). Omdat cola dik maakt besluit ik de gezonde toer op te gaan en bestel een salade met een pale ale. Annette pakt dezelfde salade maar dan met de dikmaker ;). We hadden beter één salade voor ons twee genomen! Wat een berg konijnenvoer zeg!
Om 14:45 zitten we terug in de auto en rijden we dwars door Soldotna. Hier kun je al spreken van een stad.
Het landschap blijft voorbij Soldotna hetzelfde en rond een uur of vier komen we bij Ninilchik. Dit is een oud Russisch vissersplaatsje, gesticht door pelsjagers. Voor wie het nog niet wist: Alaska is in de jaren 1800 door Rusland verkocht aan de Amerikanen. Bekijk de foto's maar om te weten hoe het er uitziet. Bovenop een heuvel staat een oude Russisch Orthodox kerk met kerkhof. Heel apart. Het jongste graf dateert van februari 2014. Het kerkje is echter gesloten en dus rijden we verder naar onze eindbestemming.
Onderweg liggen verspreid huizen/chalets. 90% met eigen autokerkhof (wrakken gezien die zonder twijfel ouder zijn dan wij) en stort. Oud-ijzer-marchands en 'antiquairs' zouden hier duimen en vingers aflikken. En wij bij ons maar sorteren en milieubelasting betalen :(
Op 8 kilometer voor Homer is een grote parking met uitzichtpunt over Homer, Homer Spit en de Kachemak Bay. Wat een prachtig uitzicht heb je hier op water en bergen! Alleen een beetje jammer dat het wat heiig is. Maar je hoort ons vandaag zeker niet klagen, integendeel!
Even over vijf staan we aan het 'office' van Hallobay Bearviewing. We moeten ons melden om het juiste vertrekuur voor morgen te kennen en de laatste tips mee te krijgen. Moet gebeuren tussen 17:00 en 18:00 zegt de voucher. We staan echter voor een gesloten deur en rijden dus maar naar de B&B die hier op een paar honderd meter vanaf ligt.
Hier worden we ontvangen door de hartelijke Lori die ons na kennismaking vraagt of we uit Germany komen. Zij is al de tweede die dat denkt (eergisteren die gast aan het mijnwerkersdorpje ook al). Onze kamer heeft een fantastisch uitzicht op de baai, een stukje van de Spit en besneeuwde bergen. Om je vingers bij af te likken.
Zojuist dan maar gebeld met Hallo Bay en het vertrek is morgen voorzien om 09:00 uur. We dienen dus om 08:30 daar aanwezig te zijn en krijgen dan 'catchoue botte' van hun. Voor regenkleding, lunch en drinken moeten we zelf zorgen. No sir, er wordt geen regen verwacht maar we zullen regelmatig op de knieën moeten om de beren niet te storen en dan is een regenbroek wel handig (sic). Ben eens benieuwd.
Op aanraden van Lori gaan eten bij The Two Sisters, een bakkerij annex restaurantje waar de 'locals' graag gaan eten. Echt een gezellig tentje, rommelig en huiselijk. Boterzacht biefstukje van 12 oz (340 gr) naar binnen gewerkt ;)
Oh ja, totaal vergeten te zeggen dat we weer wild hebben gezien: zegge en schrijve één (01) moose onderweg en hier aan de B&B een (denken we) kraanvogel in de tuin. En dan zenden ze op Discovery series met de naam WILD Alaska uit ;)
Gisteren en vandaag samen zo'n 330 kilometer comfortabel gereden. Ook een eerste keer getankt maar ik heb nog niet durven uitrekenen hoeveel onze bak verbruikt.
Tot morgen!
Posts
