Vandaag een korte rit en dus alle tijd van de wereld.
Gisteren lagen we, na heerlijke ribbekes te hebben gegeten, al om 21:22 onder de lakens. Geen van beiden heeft 21:23 op de wekker gezien ;)
Gisteren lagen we, na heerlijke ribbekes te hebben gegeten, al om 21:22 onder de lakens. Geen van beiden heeft 21:23 op de wekker gezien ;)
Even na 08:00 opgestaan en een laatste keer op het gemak langs het vorstelijke ontbijtbuffet gelopen (en er van afgepakt natuurlijk).
Auto inladen, tanken kunnen we overslaan wegens gisteren gedaan, en dus op weg naar Denali.
Om 11:00 stoppen we een eerste keer aan een parking vanwaar we mooi uitzicht over de Tanana rivier hebben. Het landschap is nog steeds heuvelachtig en de begroeiing bestaat nog steeds uit loof- en naaldbomen.
Aan onze eerste verplichte stopplaats t.h.v. werken slaan we een bijna 10 minutenlange babbel met de flagman van dienst. In dit geval een jong en uiterst vriendelijk meisje.
Nenana is een kleine nederzetting aan de samenloop van de gelijknamige rivier met de Tanana, maar we laten dit links liggen. We stoppen daarentegen wel bij het Tataanika Trading Co. Dit is een camperpark met bijhorende 'giftshop' die volgens de Milepost (jaarlijkse reisgids met alle bijzonderheden langs de highways en plaatsen - 767 pag. dik! - in West-Canada en Alaska) een 'must stop' is. Is inderdaad een prachtige blokhut die is volgestouwd met souvenirs en zowat alle diersoorten uit Alaska (opgezet natuurlijk). Buiten staan een paar speciale wrakken opgesteld.
Nog maar net vertrokken komen we weer aan de volgende grote werken. Gelukkig vertrekt de 'follow me' net als we aankomen, anders hadden we hier minstens 20 minuten mogen kamperen.
Na de werken volgt een stuk nieuwe weg die zowat de beste moet zijn die we sinds onze aankomst hebben bereden.
Mooie liedjes duren echter niet lang en even later staan we weer stil. Na bijna tien minuten zien we tot onze opluchting de follow me aankomen. Ik wil de motor al weer starten maar mevrouw achter het stuur besluit een zijweg in te rijden (normaal om zich te draaien) en daar tien minuten met een paar fietsers te gaan zeveren. De flagman blijft onverstoorbaar met zijn bord op de weg staan en ik begin hoe langer hoe meer vrouwonvriendelijke gedachten te krijgen ;)
Als we eindelijk voorbij de werken zijn, komen we aan de kruising met de weg naar Healy. We rijden niet naar Healy maar stoppen 150 meter verder aan de 49th State Brewing Company, ook weer een 'must stop' . Hier staat de bus die in de film 'Into the wild' werd gebruikt (google of bekijk film - is goed). De originele bus staat nog steeds in de wildernis. Langs buiten lijkt het gebouw op een ordinaire hangar met daarvoor een tent die als biergarten dient. Binnen is het echter een supertoffe tent die, als ze bij ons zou liggen, een ware goudmijn kon worden. Er wordt muziek uit de jaren 60 en 70 gedraaid en je voelt je onmiddellijk op je gemak. Op weg naar de wc loop je langs de eigenlijke (moderne) brouwerij. Het bier smaakt goed en de salades zijn speciaal en heerlijk. Een zaak waar je liefst zou blijven zitten wachten tot de aangekondigde live optredens beginnen.
Het is nog 25 km tot onze eindbestemming en het zou ons niet verwonderen moesten we hier overmorgen nog eens terug komen.
Maar nu moeten we verder. Net voor de Denali Park Highway - waar je het eigenlijke park inrijdt - liggen verschillende hotels, excursiebureaus en winkeltjes. Dit is het toeristische hart van de streek.
Tien kilometer verder bereiken we onze bestemming: Grizzly Bear Resort. Eerst nog aan de overkant in het luxueuze Denali Park Village onze tickets voor morgen afhalen en dan inchecken.
Het resort heeft standplaatsen voor campers, cabins en vier grote houten gebouwen met kamers. Wij hebben een kamer in het laatste gebouw met zicht over de Nenana rivier. Niet slecht maar geen eetgelegenheid. Daarvoor moeten we naar het Denali Park Village of 10 km verder naar die hotels.
Dit is ook de eerste plaats waar ze dollars verlangen voor gebruik van wifi, tenzij je ergens op een 'central point' gaat staan.
Zijn bij de overburen wat gaan eten en daarna nog wat door enkele giftshops geslenterd.
Het weer weer was weer zoals de voorbije dagen: wisselend bewolkt bij zo'n 17°. Ondertussen is het wel flink afgekoeld.
Korte rit dus: 210 kilometer.
Into the wild, knappe film met schitterende soundtrack van Eddie Vedder (Pearl Jam)
BeantwoordenVerwijderenMuziek uit de jaren 60 en 70, en hij voelt hij zich op zen gemak... :D
BeantwoordenVerwijderen